عمل اسلیو معده حجم معده را کاهش می دهد، اما به تنهایی
نمی تواند عادت های غذایی، استرس، ولع به شیرینی یا خوردن احساسی را درمان کند.
برخی افراد بعد از مدتی متوجه می شوند که وعده های اصلی را کم می خورند،
اما در فاصله بین وعده ها مرتب سراغ خوراکی های کوچک می روند.
این الگو که به آن ریزه خواری بعد از عمل اسلیو گفته می شود،
ممکن است کاهش وزن را متوقف کند یا به مرور باعث افزایش وزن شود.
خبر خوب این است که ریزه خواری معمولاً با ترکیبی از اصلاح برنامه غذایی،
افزایش آگاهی و بررسی علت های جسمی و روانی قابل کنترل است.
اولین قدم در مدیریت ریزه خواری، تشخیص نوع گرسنگی است.
گاهی معده شما کاملاً پر است، اما ذهن به دنبال «پاداش» می گردد.
این همان گرسنگی احساسی است که ریشه در عادت های پیش از جراحی دارد.
در واقع، بسیاری از افراد پس از جراحی، الگوی رفتاری «تسکین بخشی با غذا» را ترک نکرده اند.
تشخیص اینکه آیا واقعاً گرسنه هستید یا صرفاً به دنبال لذت
لحظه ای می گردید، کلید اصلی توقف این چرخه معیوب است.
درباره اسلیو معده بدون جراحی بخوانید : مشاهده صفحه
پروتئین سنگ بنای مدیریت اشتها پس از جراحی اسلیو است.
این درشت مغذی نه تنها به حفظ توده عضلانی کمک می کند،
بلکه نقش حیاتی در ترشح هورمون های سیری ایفا میکند.
وقتی سهم پروتئین در وعده های غذایی کاهش می یابد
قند خون سریع تر نوسان کرده و مغز سیگنال گرسنگی کاذب صادر می کند.
با اولویت دادن به پروتئین در تمام وعده ها، اشتها به شکل طبیعی تری کنترل می شود.
استرس، خشم یا حتی بی حوصلگی می توانند محرک های قدرتمندی برای ریزه خواری باشند.
پس از جراحی، شما دیگر نمی توانید برای فرار از مشکلات
به حجم زیاد غذا پناه ببرید، بنابر این ریزه خواری جایگزین آن می شود.
در این شرایط، بدن به جای سوخت، به دنبال «آرامش» است.
برای مدیریت این وضعیت، باید به جای تمرکز بر «نخوردن»،
روی شناسایی محرک های روانی کار کنید و فعالیت های جایگزین برای کاهش استرس بیابید.
نتایج اسلیو معده بدون جراحی : مشاهده صفحه
بی نظمی در ساعات صرف غذا یکی از دلایل اصلی ریزه خواری است.
وقتی فواصل وعده ها بیش از حد طولانی می شود، بدن وارد فاز ذخیره سازی شده
و سطح هورمون گرلین افزایش می یابد که نتیجه آن ولع به خوردن است.
داشتن یک برنامه زمانی ثابت کمک می کند تا بدن شما پیش بینی پذیر شود.
وقتی بدن بداند که وعده بعدی چه زمانی است، تمایل کمتری به
واکنش های هیجانی و ریزه خواری های خارج از برنامه نشان می دهد.
گاهی ریزه خواری نه به دلیل گرسنگی واقعی، بلکه به دلیل کمبود های تغذیه ای رخ می دهد.
کمبود ویتامین هایی نظیر B12، آهن یا روی می تواند باعث خستگی مفرط و میل به خوردن مداوم مواد قندی شود.
بدن شما در تلاش است تا با ارسال سیگنال گرسنگی، این کمبود ها را جبران کند.
اطمینان از دریافت مکمل های تجویز شده و بررسی دوره ای آزمایش های خون،
میتواند بسیاری از اشتیاق های غیرطبیعی به ریزه خواری را از بین ببرد.
محیط اطراف شما تاثیر شگفت انگیزی بر رفتار غذایی تان دارد.
وجود تنقلات در دسترس، حتی اگر آن ها را مصرف نکنید، انرژی ذهنی زیادی برای
«مقاومت» مصرف می کند و در نهایت باعث شکست اراده می شود.
تغییر معماری محیطی یعنی حذف تمام محرک های وسوسه انگیز از دیدرس.
وقتی تنقلات در دسترس نباشند، سد دفاعی ذهنی شما کمتر تحت فشار قرار
میگیرد و احتمال ریزهخواری ناخودآگاه به شدت کاهش مییابد.
بسیاری از ریزه خواری ها «ناخود آگاه» هستند؛ یعنی شما متوجه نمی شوید که چقدر کالری اضافه مصرف کرده اید
ثبت دقیق تمام مواد غذایی مصرفی، حتی کوچک ترین لقمه ها، شما را به واقعیت آگاه می کند.
این کار باعث می شود الگو های تکراری را شناسایی کنید.
مثلاً متوجه می شوید که همیشه در ساعات خاصی از عصر دچار ریزه خواری می شوید.
با این شناخت، می توانید برای آن ساعات خاص، جایگزین های سالم یا فعالیت های غیر غذایی طراحی کنید.
اگر با وجود رعایت پروتئین، نظم غذایی و مدیریت استرس، همچنان در کنترل ریزه خواری ناتوان هستید،
ممکن است موضوع پیچیده تر باشد. گاهی اختلالات رفتاری غذا خوردن نیاز به مداخلات تخصصی تری دارد.
تداوم ریزه خواری می تواند منجر به بازگشت وزن شود. اگر احساس می کنید
این وضعیت از کنترل شما خارج شده، مراجعه به متخصص تغذیه یا روانشناس متخصص
در حوزه جراحی های لاغری، نه یک ضعف، بلکه یک اقدام هوشمندانه برای حفظ سلامتی است.
راحت تر پیدامون کنید
ریزهخواری معمولاً ریشه ذهنی و رفتاری دارد تا فیزیکی. بخشی از آن به دلیل عادتهای قدیمی مغز برای کسب لذت از غذا و بخشی دیگر به دلیل کمبودهای تغذیهای یا استرس است که مغز را وادار به جستجوی منابع انرژی میکند.
بله، اگر ریزهخواری شامل مواد پرکالری و قندی باشد، حتی با حجم کم میتواند کالری دریافتی روزانه را افزایش دهد. این کار بهمرور زمان مانع از کاهش وزن شده یا در مراحل بعدی، باعث بازگشت وزن میشود.
پروتئینها باعث ترشح هورمونهای سیری شده و قند خون را ثابت نگه میدارند. مصرف کافی پروتئین میل به ریزهخواری را به شدت کاهش میدهد و به شما کمک میکند مدت زمان بیشتری احساس سیری کنید.
گرسنگی فیزیکی معمولاً تدریجی است و با خوردن هر نوع غذایی رفع میشود. گرسنگی احساسی ناگهانی است و میل خاصی به یک خوراکی مشخص (معمولاً تنقلات قندی یا شور) دارد.
بله، کمبود ریزمغذیهایی مثل B12، آهن یا روی میتواند باعث خستگی مفرط و ارسال سیگنالهای گرسنگی کاذب به مغز شود. بدن تلاش میکند با ایجاد میل به خوردن، این کمبودها را جبران کند.
ثبت غذا باعث افزایش آگاهی نسبت به «لقمههای ناخودآگاه» میشود. این ابزار به شما کمک میکند الگوهای زمانی که در آن دچار ریزهخواری میشوید را شناسایی کرده و برای آنها راهکار جایگزین پیدا کنید.
باید فعالیتهای غیرغذایی برای تخلیه استرس پیدا کنید. پیادهروی، مدیتیشن یا سرگرمیهای مورد علاقه جایگزینهای سالمی هستند که ذهن را از پناه بردن به غذا برای آرامش باز میدارند.
اگر با رعایت اصول تغذیهای همچنان در کنترل ریزهخواری ناتوان هستید و این موضوع روند کاهش وزن شما را مختل کرده است، حتماً از یک متخصص تغذیه کمک بگیرید تا مسیر بازگشت وزن برایتان پیش نیاید.
دریافت نوبت برای جلوگیری از افزایش وزن